Svetsko prvenstvo u fudbalu u Francuskoj 1938. godine bilo je treće Svetsko prvenstvo nakon Urugvaja 1930. i Italije 1934. godine.
U narednim redovima upoznaćemo vas sa trećim Mundijalom, šampionom i promenama koje su se dogodile na njemu i sve kako bismo se na najbolji način spremili sa predstojećim Svetskim prvenstvom 2026. godine koje nam se bliži.
Svetsko prvenstvo u fudbalu – Francuska 1938.
U predvorju ratnih dešavanja, FIFA je odlučila da se Svetsko prvenstvo 1938. godine odigra u Francuskoj, što je izazvalo neviđen revolt kod južnoameričkih reprezentacija, zbog toga što su južnoameričke ekipe smatrale da će se Mundijal igrati naizmenično po sistemu Evropa – Južna Amerika.
Ponovo je učešće uzeo samo Brazil, dok su Urugvaj i Argentina odbili da dođu na Svetsko prvenstvo. Što se tiče evropskih država, Španija nije mogla da učestvuje zbog građanskog rata koji je u njoj besneo, kao ni Austrija, i ako se kvalifikovala, zato što je Nemačka u martu 1938. godine pripojila sebi.
Zanimljivost sa ovog prvenstva je činjenica da su se svetski prvak i domaćin automatski kvalifikovali na Svetsko prvenstvo. Tradicija da se svetski prvak automatski kvalifikuje ukinuta je od prošlog Svetskog prvenstva u Nemačkoj, tako da je Italija za Mondijal u Južnoj Africi morala da prođe kvalifikacije.
Kao i u Italiji 1934. godine i u Francuskoj se takmičenje odvijalo po nokaut sistemu. To je bilo poslednje Svetsko prvenstvo gde se ovako igralo, a već od sledećeg Mondijala uvele su se grupe.
Osvajač
Svetski prvaci ponovo su postali Italijani koji su u finalu u Parizu na stadionu Olimpika savladali Mađare sa 4:2. Tako je Italija odbranila titulu svetskog prvaka i time dokazala svoju superiornost, međutim, oko ove pobede nad Mađarima tada se razvila velika polemika.
Naime, tadašnji golman Mađarske Sabo, da bi opravdao katastrofu svog tima izjavio je da je on puštao golove Italijanima kako bi im spasao živote od fašističkog režima Benita Musolinija, jer im je navodno zaprećeno smrću ako ne odbrane titulu svetskog prvaka.
Italija je ovaj trofej držala sve do 1950. godine, jer zbog Drugog svetskog rata Mundijal se nije igrao 1942. godine i 1946. godine. Praktično, kup Žila Rimea Italijani su u svom vlasništvu imali punih šesnaest godina.
Italija je tada igrala u sledećem sastavu: Olivijeri, Foni, Rava, Serantoni, Andreolo, Lokateli, Biavati, Meaca, Piola, Ferari i Kalauzi. Trener: Vitorio Poco.
Put Italije do trofeja:
- Osmina finala: Norveška – pobeda posle produžetaka 2:1
- Četvrtfinale: Francuska – pobeda 3:1
- Polufinale: Brazil – pobeda 2:1
- Finale: Mađarska – pobeda 4:2
Format takmičenja
Poput prethodnog Svetskog prvenstva u Italiji i ovo u Francuskoj nije imalo grupnu fazu takmičenja, već se odmah igrala nokaut faza. Nemačka, Francuska, Italija, Čehoslovačka, Mađarska, Kuba i Brazil bile su povlašćene reprezentacije, dok je Švedska dobila prolaz u prvoj rundi jer je Austrija odustala od takmičenja.
Najbolji strelci
Brazilski napadač Leonidas bio je najbolji strelac trećeg Svetskog prvenstva sa sedam golova. Mađarski fudbaleri Gjorgi Sarosi i Gula Zengeler, kao i Italijan Silvio Piola, pratili su ga sa po pet golova.
Lista strelaca:
- Leonidas – 7 golova
- Đorđi Sarosi, Đjula Sengeler, Silvio Piola – 5 golova
- Đino Kolausi, Ernest Vilimovski – 4
- Perasio, Romeu, Hektor Sokoro, Hari Anderson, Arne Niberg, Gustav Veterstrom, Andre Abeglen – 3
U novinarstvu je pet godina. Od srednjoškolskih dana bavila se pisanjem za školske časopise i online blogove što joj je poslužilo kao odličan temelj. Počela je na lokalnim portalima i polako napredovala u svojoj profesiji. Za Anu tenis je sport broj 1, ali obožava i igru na dva obruča.
